Ik ben Femke Héylen.

Ik ben er langs een omweg geraakt

Handelswetenschappen. Een opleiding tot mentor. Een eigen bedrijf in evenementen en huwelijken. Het liep goed. Het gaf me niets.

Dus begon ik, later dan de meesten, alsnog aan diergeneeskunde. Zes jaar voltijds, in de weekends huwelijken om het te betalen. Ik zag zwarte sneeuw. In 2020 studeerde ik cum laude af.

Toen botste ik op een muur

In de groepspraktijk werd succes gemeten in bezoeken per dag en verkochte medicatie. Op een avond zag ik zwart op wit hoeveel omzet er via cortisone en antibiotica binnenkwam. Ik wist bij het inplannen al dat het paard binnen twee maanden terug zou zijn.

En ik deed mee. Dat is het eerlijke deel van mijn verhaal.

Ik paste me aan. Om niemand tegen de haren in te strijken. Maar je geneest geen boom door harder te snoeien.

Naar de wortel

Twee jaar Chinese diergeneeskunde aan Chi University in Florida. Nog een jaar Tui Na en kruiden. Daar hoorde ik twee woorden die alles op zijn plaats legden: biao en ben. De tak en de wortel.

Ik startte mijn eigen praktijk. En stuurde een persbericht de wereld in.

PERSBERICHT: "GEDAAN MET PLEISTERS PLAKKEN"

Sommige collega's vonden het te scherp. Precies goed. Vanaf dan belden alleen nog de mensen die wilden weten waar het begon.

Van paard naar mens

Achter bijna elk paard dat vastliep, stond een eigenaar die ook vastliep. Dus begon ik ook met mensen te werken. Met het paard als spiegel.

Vandaag woon ik in Meerle met Matteo. Ik verbouw mijn stal tot een plek om te coachen. En als ik even nergens moet zijn, vind je me bij Tiny House De Laro.